Nawigacja w telefonieWieża kontroli lotów
Asystent prowadzi jedną osobę jedną trasą. Podpowie skręt, ale za nic nie odpowiada i nie wie, co robią inni.
Każdy agent ma swój korytarz. Start wymaga zgody człowieka, a każda decyzja zostaje w zapisie.
Prowadziłem IT grupy w trzech krajach przez przejęcia, podział spółki i kontrolę FDA. 29 maja 2026 napisałem pierwsze zdanie do AI. Dziś prowadzę zespół 24 agentów: w sieci ośmiu urządzeń, w telefonie, w samochodzie, w kodzie i w obiegu firmowym. Każdą liczbę na tej stronie policzył właściciel danych.
Policzone 19 listopada 2026 z zapisów pracy na dwóch maszynach. Laptop nie jest wliczony.
Z wykształcenia jestem automatykiem (Automatyka i Robotyka, AGH). Kiedy w maju 2026 dostałem do ręki model językowy, nie zobaczyłem magii ani zagrożenia. Zobaczyłem obiekt o losowym wyjściu, który trzeba zamknąć w pętli.
Układ bez sprzężenia zwrotnego nie wie, że się myli. Dlatego cel jest wartością zadaną, sprawdzenie w warunkach docelowych czujnikiem, a rejestr błędów sprzężeniem. „Działa” bez pomiaru to układ otwarty.
Od procesu losowego nie oczekuje się powtarzalności. Projektuje się wokół rozrzutu. Dlatego wynik ocenia drugi model, a nie autor, pętle mają limit tur, a wniosek stoi na serii prób, nie na jednej.
Wiedziałem, czym to jest, zanim stało się modne. Stąd praca bez zachwytu i bez strachu. I ograniczenia w konstrukcji, bo sieci nie przekonuje się prośbą.
Teoria czekała dwadzieścia lat. Infrastruktura dała praktykę. Brakowało tylko obiektu.
Asystenta AI ma dziś prawie każda firma. O różnicy decyduje to, co zbudowano wokół niego. Trzy porównania, które tłumaczą ją lepiej niż liczby.
Asystent prowadzi jedną osobę jedną trasą. Podpowie skręt, ale za nic nie odpowiada i nie wie, co robią inni.
Każdy agent ma swój korytarz. Start wymaga zgody człowieka, a każda decyzja zostaje w zapisie.
Asystent co rano jest nowym stażystą. Nie pamięta ustaleń, więc dostaje tylko proste zadania.
Agent zaczyna dzień od zasad, pamięci projektów i rejestru błędów. Można mu oddać zadanie na tydzień.
Narzędzie do pojedynczych czynności: streścić mail, poprawić zdanie. Nic trwałego nie powstaje.
Jest plan, podwykonawcy i odbiór w warunkach docelowych. Protokół podpisuje człowiek.
Po obu stronach bywa ten sam silnik. O wyniku decyduje organizacja i człowiek, który nią kieruje.
Tak prowadziłem infrastrukturę pod audytem i tak prowadzę agentów: kontrolowany dostęp, podpis człowieka, pełny ślad, próba przed uruchomieniem.
Zatwierdza, podpisuje, wysyła. Zmiany o większym ryzyku wymagają zgody w dwóch krokach.
Czyta, dobiera, liczy, pisze, testuje — i pokazuje, skąd to wie.
Dane osobowe, hasła, pieniądze. Z konstrukcji, nie z prośby.
Z wykształcenia automatyk. Zaczynałem od kabli, zamków hotelowych i serwerów. Doszedłem do prowadzenia IT grupy przez przejęcia, podział spółki i kontrole regulatorów.
Wszystko na tej stronie zbudowały dwie strony jednego zespołu.
Infrastruktura firm regulowanych od 2004 roku. Stawia cel, odrzuca to, co go nie spełnia, zatwierdza i firmuje wynik nazwiskiem.
Jak działa → KlodzikModel AI w 24 równoległych czatach. Czyta, pisze, liczy, testuje i mówi wprost, czego nie sprawdził. Na swojej stronie ocenia pracę z Michałem.
Ocena Klodzika →Czternaście budów, każda rozpisana krok po kroku: co robi maszyna, gdzie decyduje człowiek, co wyszło w pomiarach, co jeszcze potrafi i jakie błędy zmieniły sposób pracy.